Dobrovoljci srpske vojske u Prvom Svetskom ratu su u očima Austrougarskih vlasti bili „veleizdajnici“ pa su u slučaju zarobljavanja bili ubijani, a njihove porodice su bile internirane u logore i imovina im je bila konfiskovana.
Četnički odredi koji su znatnim delom uništeni tokom borbi 1914. imali su gerilsku funkciju, ili su prihvatali najteže borbene zadatke.
Posle Prvog svetskog rata, Savez dobrovoljaca Kraljevine Srbije obnovio je rad kao Savez ratnih dobrovoljaca Kraljevine SHS (Jugoslavije) i radio je sve do okupacije Jugoslavije, kada su Nemci zabranili rad udruženja 1941. godine.
Posle kraćeg rada od 1944. do 1947. godine udruženje je ponovo prestalo sa radom. Iako su is Slovenije i Hrvatske dobili saglasnost da nastave sa radom, iz Srbije je došla odluka sa potpisom Aleksandra Rankovića da se Udruženju zabrani rad i konfiskuje sva imovina.
Stari ratnici koji su rizikovali sve da bi formirali Jugoslaviju bili su zatečeni, jer je u toj odluci bilo navedeno da je Savez delovao kao nacionalistička, profašistička velikosrpska organizacija.
Savez obnavlja rad 1969. posle 22 godine, a od juna 1990. pod nazivom Udruženje ratnih dobrovoljaca 1912.-1918. i njihovih poštovalaca.
Udruženje izdaje i publikaciju, časopis „Dobrovoljački glasnik“ koji je prvi put pokrenut maja 1928. godine.
„ Rehabilitacija bi obuhvatala poništenje rešenja iz Saveza unutrašnjih poslova od 18.02.1947. godine. Obraćali smo se i MUP, i Vladi i skupštini, ali smo nailazili na maćehinski odnos prema ovom pitanju“ Rekao je pukovnik u penziji Mihajlo Jovanović.
Restitucija se odnosi na povraćaj imovine koja je oduzeta 1947. Oduzet je Dobrovoljački dom u Molerovoj ulici br. 24 i Dobrovoljački dom u Šumadijskoj ulici br. 6 u Novom Sadu. Taj dom su otkupili dobrovoljci Prve srpske dobrovoljačke divizije svojim članarinama i doprinosima. Sada taj dom ima novog vlasnika. Dobrovoljački dom u Beogradu je razrušen, a na tom mestu je podignuta stambena zgrada.
